Mniej czasu przed telewizorem to mniej reklam skierowanych do dzieci i mniej stresu!

Jedną ze znaczących szkód nadmiernego czasu przed ekranem jest ekspozycja dzieci na treści reklamowe i marketing bezpośrednio skierowany do dzieci. W rzeczywistości najlepszym sposobem na ochronienie dzieci przed szkodliwymi skutkami ekspozycji na treści reklamowe jest ograniczanie czasu spędzanego przed ekranami telewizorów, monitorami komputerów i innych urządzeń. W samej tylko telewizji dzieci mogą zobaczyć więcej niż 25.000 reklam każdego roku! 1 Poza tym dzieci bombardowane są innymi rodzajami marketingu, w tym:

  • Przekazywanie licencji między korporacjami – postacie z bajek sprzedawane są jako lalki, zestawy klocków, widnieją na ubraniach czy opakowaniach żywności, aby zachęcić dzieci do posiadania konkretnego produktu.
  • Lokowanie produktu – produkty często przeplatają się w programach dla dzieci jako rekwizyty lub nawet elementy fabuły.
  • Gry reklamowe – gry budowane wokół marek, tak aby, dzieci spędzały dużo czasu na oglądaniu produktów, takich jak: słodycze czy niezdrowe przekąski.
  • Targetowanie behawioralne – firmy wykorzystują programy śledzące zachowanie dziecka w Internecie, aby kierować do nich reklamy konkretnych produktów.
komputer-podczas-tygodnia-bez-monitora

Fot. pixabay.com

Komercjalizacja mediów cyfrowych skierowanych do dzieci jest związana  wieloma niekorzystnymi zjawiskami, jak:

  • Dziecięca otyłość2 – przeciętne dziecko podczas oglądania telewizji zjada 167 kalorii na godzinę. 3 Jedna 30 sekundowa reklama oglądana przez 2 letnie dziecko może wpłynąć na jego preferencje żywieniowe. 4
  • Zaburzenia odżywiania5 – kiedy na Fidżi wprowadzono telewizję, w ciągu zaledwie kilku miesięcy zauważono znaczne zwiększenie się przypadków zaburzeń odżywiania (bulimia, anoreksja) wśród młodych dziewcząt. Skrajnie chude kobiety
    z telewizji zastąpiły rodzime standardy piękna. Jeden z pediatrów skomentował to zjawisko jako zachowanie adaptacyjne dziewcząt, które oglądają zbyt dużo telewizji. Bulimia to jedyny sposób, żeby modelki mogły konsumować fast foody, które reklamują i nie tyć. 6
  • Nieodpowiedzialne i przedwczesne zachowania seksualne7 – dzieci uczą się
    z mediów cyfrowych nieprawdziwych definicji czym jest seks i seksualność oraz co to oznacza być kobietą, a co mężczyzną. Reklamy telewizyjne i zabawki promują stereotypowe role płciowe i podkreślają przedmiotowe wizerunki dziewcząt i kobiet.
  • Przemoc wśród młodzieży9 – obrazy przemocy skierowane do nastolatków
    i dorosłych bardzo często są dostępne dla dzieci w wieku wczesnoszkolnym.10 Przemoc prezentowana w mediach negatywnie wpływa na zachowania dzieci, ich postrzeganie przemocy w rzeczywistym życiu, oraz empatię wobec ofiar przemocy. 11

Czas przed ekranem i oddziaływanie reklam, którym poddawane są dzieci
często powoduje napięcia i konflikty w rodzinie.12 Korporacje i koncerny planując swoje kampanie marketingowe często korzystają z wiedzy psychologicznej, by tworzyć przekaz efektywnie trafiający do dzieci.13 Dzieci często po obejrzeniu reklamy wymuszają na rodzicach zakup określonych produktów i są w tym bardzo efektywne. Jedna na 3 wizyty w restauracjach typu Fast Food ma miejsce w wyniku wymuszania przez dziecko.14 Poza tym, starsze dzieci po obejrzeniu reklamy, średnio od 7 do 12 razy namawiają rodziców na kupno danego przedmiotu, a najbardziej wytrwałe potrafią nawet 50 razy upominać się
o zakup wymarzonej zabawki.15

Główną przyczyną tak silnego oddziaływania reklam telewizyjnych na dzieci jest nie umiejętność samokontroli, co skutkuje natychmiastową chęcią posiadania atrakcyjnego przedmiotu. Po drugie dzieci na całym świecie większość czasu przeznaczonego na odpoczynek spędzają przed telewizorem lub monitorem.16 Jedną z zalet Tygodnia bez Monitora jest właśnie spędzanie czasu wolnego bez reklam – czytając, gotując, bawiąc się na świeżym powietrzu czy w ogrodzie. Ten czas wolny od reklam może zmniejszyć ilość konfliktów i nieporozumień między rodzicami a dziećmi. Tydzień bez monitora może być doskonałą okazją do zapoczątkowania szczęśliwszego i zdrowszego życia!


Przypisy

  1. Federal Trade Commission Bureau of Economics Staff Report. (2007, June 1). Children’s Exposure to TV Advertising in 1977 and 2004. Holt, D. J., Ippolito, P. M., Desrochers, D. M. & Kelley, C. R. p. 9.
  2. World Health Organization (WHO), Diet, Nutrition, and the Prevention of Chronic Diseases, WHO Technical Report Series 916 (Geneva, Switzerland: 2003).
  3. Weicha, J., Peterson, K., & Ludwig, D. (2006). When children eat what they watch: Impact of television viewing on dietary intake in youth. Arch Pediatr Adolesc Med., 160(4), pp. 436-42.
  4. Borzekowski, D. et al. (2001). The 30-Second effect: An experiment revealing the impact of television commercials on food preferences of preschoolers, J. Am. Dietetic Ass’n 42, pp. 42-46.
  5. A. E. Becker et al. (2002). Eating behaviors and attitudes following prolonged exposure to television among ethnic Fijian adolescent girls,” British Journal of Psychiatry, vol. 180, pp. 509–14.
  6. Dietz, W. H. (1990). You are what you eat – what you eat is what you are. Journal of Adolescent Health Care 11, pp. 76-81.
  7. American Psychological Association, Task Force on the Sexualization of Girls, report of the APA Task Force on the Sexualization of Girls (Washington, DC: 2007), p. 3
  8. See Levin, D. & Kilbourne, J. (2008). So Sexy So Soon: The New Sexualized Childhood and What Parents Can Do to Protect Them. New York: Ballantine Books; Lamb, S., Brown, L. M. & Tappan, M. (2009). Packaging Boyhood: Saving Our Sons From Superheroes, Slackers and Other Media Stereotypes. New York: St. Martin’s Press.
  9. “Joint Statement on the Impact of Entertainment Violence on Children,” Congressional Public Health Summit, 26 July 2000, at www.aap.org/advocacy/releases/jstmtevc.htm.
  10. Federal Trade Commission Report to Congress (2009, December). Marketing Violent Entertainment to Children: A Sixth Follow-Up Review of Industry Practices in the Motion Picture, Music Recording & Electronic Game Industry. Leibowitz, J., Harbour, P. J., Kovacic, W. E. & Rosch, J. T. pp. 2-18.
  11. “Joint Statement on the Impact of Entertainment Violence on Children,” Congressional Public Health Summit, 26 July 2000, at www.aap.org/advocacy/releases/jstmtevc.htm; “Consensus statement from the Institute for Media and the Family’s 2006 Summit on Video Games, Youth, and Public Policy.” Retrieved March 25, 2008, from http://www.mediafamily.org/press/20061031.shtml.
  12. Buijzen, M. & Valkenburg, P. (2003). The effects of television advertising on materialism, parent–child conflict, and unhappiness: A review of research. Applied Developmental Psychology 24: 437–456.
  13. Morales, E. (2000, March). The Nag Factor: Measuring Children’s Influence. Admap, 35-37.
  14. Western Media International, “The Fine Art of Whining: Why Nagging Is a Kid’s Best Friend,” Business Wire, 11 August 1998.
  15. Center for a New American Dream (2002, May). Thanks to Ads, Kids Won’t Take No, No, No, No, No, No, No, No, No for an Answer. Tacoma Park, MD.
  16. Singer, D. G. et al., “Children’s Pastimes and Play in Sixteen Nations: Is Free-Play Declining?” American Journal of Play, Winter 2009, pp. 283–312.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *